Skip to content

.

.

.

.

.

کتاب نصرت رحمانی را می‌بندد و با خودش می‌گوید:

«همیشه، آه همیشه.»

بعد با صدای بلند می‌گوید:

«چه محشر!»

این بار زیر لب می‌گوید:

«همیشه آه همیشه.»

آن وقت فکری می‌کند و شماره می‌گیرد

wordpress stat